رواية سحر سمرة(الفصل الأول إلى العاشر)بقلم أمل نصر

بقلم امل_نصر
بنت_الجنوب

الفصل الثامن

فى حىٍ قديم من احياء القاهره ومكتظ بسكانه .. كانت تسرع بخطواتها وهى ترفع بيدها العباءه عن المياه الراكده فى الارض واليد الاخرى ممسكه ابنتها الصغيره ..
– يالا يا “حنين “مدى برجلك شويه ..خلينى اوديكى عند ستك .. عشان احصل صاحبة الشغل لترفدنى ياللا ياحبيبتى .
– ازيك يا” سوسو” ؟
قالها هذا الرجل الذى خرج لها من العدم يتصدر امامها
شهقت مفزوعه
– يخربيتك ياشيخ .. انت اتجننت ياجدع انت ؟
ضحك بسماجه حتى ظهرت امامها اسنانه
– انت اتخضيتى يا” سوسو” هههههخ؟
نظرت اليه بامتعاض تردد
– شالله تخيب .. اكتر ما انت خايب !
– ليه بس الدعا يا”سوسو ” على حبيبك !
لوحت بكفها بازدراء
– ياخى حبك برص .. انت ياراجل انت مش ناوى تتعدل بدل الخيابه اللى انت فيها دى ؟
وضع يده على قلبه يتنهد
– بقى حبى ليكى بقى خيابه .. ياخساره يا” سوسو ”
صاحت بغضب
– بقولك ايه .. انا مش ناقصاك يا” ممدوح ” ومش فاضيه لعمايلك دى .. سيبنى احصل شغلى يابن الناس الله لايسيئك
ابتعد عن طريقها يردد
– خلاص يا” سعاد” .. عدى يا حبيبة قلبى و حصلى شغلك .. وانا موجود وانتى موجود والكلام عمره ما هايخلص مابينا .
تخطته تردف بغيظ
– شالله عمرك هو اللى يخلص يابعيد .. ياللا يابت مدى برجليكى كفايه تأخير
…………………….

– استنى يا أبله انتى وهى … خبر ايه مش سامعينى !!
قالها وهو يتقدم بخطواته خلفهم .. هوى قلبها وكادت ان تسقط مغشياُ عليها وهى تنظر لصديفتها برعب .. أومأت لها الأخرى بالتقدم و اللتفتت هى له تومئ بسباتها
– انت بتكلمنا احنا ؟!
– حد غيركم ابلوات يعنى فى الشارع ؟… صاحبتك مشيت وسابتك ليه ؟
قالها وهو يومئ براسهِ ناحية ” سمره” التى أكملت طريقها دون الالتفاف ..
احكمت السيطره على توترها وأجابت بغضب
– وانت مالك بصاحبتى دى ملتزمه وجوزها محرج عليها تتكلم مع راجل .. انت بقى عايز ايه ؟
اجفل من حدتها فقال
– وانا مالى بيها ياستى ؟ انا كنت عايز اسأل عن واحده بما انكم ابلوات .. اسمها “سمره ” تعرفيها ؟
اربكها سؤاله وهى لا تدرى بما تجيبه بالصدق ام بالنفى ولكنها اجابت فى الاخير
– هى زميلة معانا .. انتى مالك بيها ؟
– واه .. انتى كل اللى عليكى مالك بيها ؟… دى جريبتى وبت عمى فكنت عايزك تندهيهالى عشان عايزها فى موضوع ضرورى ؟
يتحدث بموضوعيه تخفى غرابة شخصيته .. ولكنها أيضاً تجيد التحدث
– يا استاذ بتوقفنى فى الشارع وتقولى اندهيلى بنت عمك .. ماتدخل بنفسك المدرسه ولا روح لعم ” عطيه ” البواب قولوا يندهالك ..انا مالى انا ؟.. الله يجازبك عطلتنى عن مشوارى وخليت صاحبتى سابقتنى ..الله بجازيك !
ظلت ترددها وهى تسير من امامه وتتركه ينظر فى اثرها مذهولا منها ؟
………………………….